W naszych Konstytucjach jest napisane, że siostry mają pamiętać o swoim "pierwszym obowiązku", którym jest własne uświęcenie, oraz że nie jest najważniejsze to co czynią, ale to, kim są i jakiego mają ducha jako osoby konsekrowane Bogu. Każda z sióstr ma czuwać, aby jej życie było zgodne z duchem Miłosierdzia Bożego, które ma wielbić, głosić i wypraszać całemu swiatu.

"Powołałem klasztory, aby uświęcać świat; z nich ma wybuchać płomień miłości i ofiary". Dz. 1702
"Jako osoby ubogie, same będą wykonywać wszystkie prace". Dz. 549	"Śpiewam ci w swej duszy nieustanny hymn". Dz. 81
"Szczęście innych dusz napełnia mnie nową radością". Dz. 1671	"Ujrzałam gromadę dzieci, które zaczęły głośno wołać: broń nas przed złem". Dz. 765
"Wesołego dawcę Bóg miłuje". Dz. 542	"Wielka jest skłonność u niewiast do mówienia". Dz. 552
"Miłość nasza ma być wielka dla każdej duszy". Dz. 539	"Nie masz większej radości nad miłość Boga". Dz. 507
"Idę przez życie z radości okrzykiem!". Por. Dz. 761	"Me serce jest Ci mieszkaniem - O Królu wiecznej chwały". Dz. 1231
"Przewodzić innym na drogach zbawienia, by wspólnie śpiewać cześć miłosierdziu". Dz. 1213	"Mam nadzieję śpiewać pieśń chwały wiecznie". Dz. 283
"Prowadź mnie drogami, jakimi zechcesz, ja nie będę ich dociekać". Dz. 1728	"Nie odmówię duszy niczego, którą wprowadzisz do źródła miłosierdzia". Dz. 1209
"Nie umilknę w swym śpiewie miłości, aż podchwyci ją anielski chór". Dz. 761	"Słowo Boże - Miłosierdzie Wcielone". Dz.1745
"O Hostio święta, zdroju Bożej słodyczy Ty dajesz duszy mojej moc". Dz. 1233	"Mówić duszom o Twojej dobroci i zachęcać do ufności w miłosierdzie Twoje - jest to moja misja" Dz. 1325