Formację w naszym Zgromadzeniu rozpoczyna okres rocznego postulatu. To taki czas rozeznawania - i to dwustronnego. Z jednej strony rozeznaje kandydatka - czy podoła, czy to jest właśnie to Zgromadzenie, czy jest zdolna do życia w tej Wspólnocie, czy tu będzie szczęśliwa? Z drugiej strony rozeznaje Zgromadzenie (a w jego imieniu Mistrzyni Postulatu) - czy ta oto osóbka nadaje się do naszego sposobu życia i czy jest zdolna rozwijać nasz charyzmat. Postulat to okres formacji bardzo podstawowej - poznawanie siebie, własnych emocji, usposobienia... Dobry czas!

Mistrzyni Postulatu. Nazywa się s. Bernarda Sural i trzyma postulantki - tak jak gitarę- silną ręką. Choć postulat to nie orkiestra, ale mozolne wspinanie się po stopniach zakonnych "wtajemniczeń".

Wchodźcie przez ciasną bramę" (Mt 7,13). Kochana, czas jest krótki.
Za chwilę zamykamy! Jeśli czujesz, że życie za bramą jest dla ciebie śpiesz się, śpiesz się!


Nasze życie jest naśladowaniem Jezusa - tzn. wchodzeniem w Jego ślady.

Nowicjat - czas przebywania w szkole Jezusa Miłosiernego trwa dwa lata.
Jak sama nazwa wskazuje nowicjat to wejście w nowość. Jezus Chrystus jest jedyną Nowością, która interesuje nasze nowicjuszki. I to nie jakieś tam nowinki, ale Dobra Nowina, że On kocha do szaleństwa i ma dla Ciebie miejsce w niebie! Tam będzie dopiero granie i śpiewanie - uwielbienie Jego Miłosierdzia

Modlitwa nowicjacka to czas uczenia się Jezusa - Mistrza. Wpatrywanie się w Niego, wsłuchiwanie się w Jego słowa, a także w bicie Jego serca. Przecież bije dla mnie...

W Wilnie, pod sercem Matki Miłosierdzia poczęło się nasze Zgromadzenie.
Pielgrzymujemy do Niej, by także pod Jej okiem uczyć się miłości do Jezusa.

Mistrzyni nowicjatu - s. Michalina Szkuta stoi tutaj na tle potwieranych szaf. To dobry symbol tego, co zazwyczaj robi - po prostu słucha i można otworzyć przed nią całe swoje wnętrze. Nowicjat to czas duchowych poruszeń, czas zakochania, kiedy wszystko we "wnętrznościach" staje "na głowie" i trzeba mistrzyni, by poukładać to od nowa na odpowiednich półkach

Juniorat - następny czas w Zgromadzeniu. Siostry pracują już samodzielnie na różnych placówkach i tam zwykle dopadają je kryzysy. Umilamy sobie ten czas wspólnotowymi spotkaniami, które odbywają się co kwartał i mają zwykle, jak widać, nieoczekiwany przebieg.

Nie tylko tańczymy. Uczymy się Jezusa, na nowo odkrywamy tajemnicę Jego miłości - to bardzo interesujące...

Wspólnie przeżywane spotkania mają bardzo różny charakter: to wykłady, konferencje, kursy...Robimy co możemy, żeby ukształtować w sobie Jezusa

I wreszcie dzień ślubów wieczystych. Wieczystych - to znaczy na zawsze. W podpisywanej na ołtarzu formule ślubów siostry piszą: "Błagam Cię Miłosierny Boże, przyjmnij tę ofiarę serca mego zupełną i całkowitą, aż do wyniszczenia siebie samej w miłości i służbie Twej świętej".

Znakiem miłości jest otrzymana złota obrączka.

Formacja w Zgromadzeniu nigdy się nie kończy...
Mamy nadzieję, że także po śmierci będziemy uczyć się Jezusa i to Miłosiernego!